Melur Records

Í nýjasta tölublaði Reykjavík Grapevine birtist gífurlega sanngjarn og réttmætur dómur þess efnist að thugz on parole með tónleikadiskinn Live at rape time væru fimm bjóra virði.
blaðið gefur plötum bjóra í staðin fyrir stjörnu og 5 bjórar eru ekki svo slæmir miðað við það að hæsta einkunn sem nokkurntíman hefur verið gefin eru 6 bjórar og skot af brennivíni fyrir hjartaknúsarana í paunkhljómsveitinni Rass.
þeir voru því tvímælalaust sigurvegarar allra tónlistardóma blaðsins og því þykir gífurleg ástæða til þess að vera hrokafullur varðandi það. Mont mont mont mont og að lokum mont. þetta þýðir að skúrkarnir eru ekki, eins og aumingjar sem eyða tíma sínum inná rusl spjallsíðum eins og t.d. hiphop.is, lélegir heldur þvert á móti hreinir snillingar. ótrúlegir.
mont, mont mont.
hroki hroki hroki.
einnig má þess geta að orðrómar um að spilling ásamt morðhótunum hafi orðið til þess að dómnum hafi verið breytt skúrkum í hag, er hreint kjaftæði sem er runnið úr útriðnum rassgötum aumingja sem að hanga á hiphop.is og halda að íslenskt hiphop snúist um að vera "keepin it real" og halda senunni gangandi, í staðinn fyrir að gera góða tónlist sem að er jafn fokkin góð og thugz on parole. þeir örfáu sem að tekst að gera alminnilega íslenska hiphop tónlist drukkna yfirleitt í straum klamydíu sýkts brunds sem að sprautast úr óumskornum böllum dólgana sem að standa á bakvið útgáfufyrirtækið Senu.
Maður getur ekki vaknað í brussel alla daga.
en sem sagt. thugz on parole eru fokkin frábærir